Appelstaartje zoekt een stukje redacteur

Een stuk kan een deel van iets zijn of bijvoorbeeld een document, kunstwerk of tekst. Maar het verkleinwoord ervan wordt steeds vaker op een hoogst merkwaardige manier gebruikt. Zo lees ik in een personeelsadvertentie dat een sollicitant geacht wordt ‘een stukje creativiteit’ in te brengen en biedt een camping ‘een extra stukje natuurbeleving’ aan. Een van mijn potentiële klanten maakt het zo mogelijk nog bonter. Hij schrijft: ‘Ik heb net de laatste hand gelegd aan mijn 50.000 woorden tellende manuscript. En nu heb ik een stukje redacteur nodig. Wat zou dat kosten?’ Verder lezen Appelstaartje zoekt een stukje redacteur

Ach ja, voornemens …

Het jaar 2016 heb ik succesvol afgesloten, en over belangstelling voor mijn dienstverlening heb ik ook in de eerste weken van het nieuwe jaar niets te klagen gehad. De gevolgen daarvan zijn dat ik mijn handen vol heb aan schrijf- en redactieopdrachten. En dat terwijl ik tegenwoordig ook nog een drukke baan heb.

20170120_140727

Verder lezen Ach ja, voornemens …

Eekhoorntjespuree en gezouten pijnbomen

Zoals je ondertussen misschien weet, ben ik dol op geschreven taalblunders. Maar ook de gesproken versies ervan kunnen me enorm vermaken. Jaren geleden schreef ik daar een stukje over. Ik heb het stof eraf geblazen en publiceer het vandaag opnieuw. Omdat ik het te leuk vind om het in een stoffig TekstFonteinhoekje te laten liggen.

Verder lezen Eekhoorntjespuree en gezouten pijnbomen

Hoe win je een schrijfwedstrijd?

Ook dit jaar zit ik in de jury van de jaarlijkse schrijfwedstrijd van Schrijverspunt. En net als tijdens de vorige edities word ik verrast, geprikkeld, ontroerd en verblijd door de prachtige verhalen die schrijvers uit Nederland en Vlaanderen inzenden.

Verder lezen Hoe win je een schrijfwedstrijd?

Dat heeft een tekstschrijver toch niet nodig?

Bij het afscheid van mijn vorige werkgever ontving ik boekenbonnen (die tegenwoordig Boekenbon cadeaukaarten blijken te heten). En ik besloot mezelf in elk geval één boek cadeau te doen dat al heel lang op mijn verlanglijstje stond: De Schrijfwijzer van Jan Renkema.

Verder lezen Dat heeft een tekstschrijver toch niet nodig?

Schrijven is intens genieten

Ze straalt wanneer ze zegt: ‘Ik had nooit gedacht dat ik hier zo intens van zou kunnen genieten!’ Ik sla een arm om haar heen en glimlach verheugd. Wat ben ik blij dat ze eindelijk ook ontdekt heeft hoeveel plezier je kunt beleven aan schrijven.

Verder lezen Schrijven is intens genieten

Ik werk af, ik heb afgewerkt, ik ben … ?

Het is niet gewoon druk op kantoor, maar enorm en vooral tijdens de laatste dagen van het jaar ben ik bijna continu bezig dossiers op orde te krijgen, akten te maken en cliënten te woord te staan. Zelfs tijdens mijn ‘TekstFontein-dagen’ ben ik op kantoor of thuis bezig met dossiers. Van schrijven en redigeren komt niets terecht, maar ik weet dat het in januari weer aanmerkelijk rustiger zal zijn en dat ik dan weer meer tijd zal hebben voor TekstFontein. En ondertussen valt er genoeg te lachen. Om een merkwaardig taalverschijnsel, bijvoorbeeld.

Verder lezen Ik werk af, ik heb afgewerkt, ik ben … ?

waarschuwing voor toekomstige cursisten

Margo begon heel enthousiast aan de cursus columns schrijven maar liet me al snel weten dat ze een groot probleem had. Lees zelf maar wat ze me – uiteraard in columnvorm – te vertellen had. En wees gewaarschuwd, voor het geval jij ook aan de cursus wilt beginnen.

Verder lezen waarschuwing voor toekomstige cursisten

Want je weet nooit wie je tegenkomt

Voor vertrek sta ik in de gang besluiteloos naar mijn nieuwe, regenbestendige, turquoise jas te kijken. Koud wordt het tijdens de columnwandeling van vanochtend zeker niet, maar de lucht is grijs en er zou een bui kunnen vallen. En ach, het jasje staat zo leuk en aangezien je nooit weet wie je tegenkomt, besluit ik het toch maar aan te doen. Schoenen, dan. Kies ik voor de stevige wandelschoenen of voor de veel flatteuzere instappers? Je weet nooit wie … dus kies ik vandaag voor flatteus.

columnwandeling 19 juli_3

Verder lezen Want je weet nooit wie je tegenkomt

Prachtig, maar je moet de helft schrappen

‘Een prachtig verhaal,’ zei mijn schrijfcoach en ik voelde hoe ik begon te gloeien van trots. Fijn dat iemand die er verstand van had vond dat ik iets moois geschreven had. ‘Maar je moet de helft schrappen,’ voegde ze er meteen aan toe. Klabam! Die opmerking deed het gloeiende vonkje onmiddellijk doven. De helft schrappen? Was ze gek geworden? Een groot deel van de woorden die ik zo zorgvuldig gekozen en de zinnen waar ik zo lang over nagedacht had zonder pardon ombrengen? Ze keek me aan, verzekerde me dat ik het kon en beloofde me een beter verhaal. ‘Kill your darlings.’ Ik deed het aarzelend en met een beetje pijn in mijn hart. Nadat ik het verhaal tot ongeveer de helft had teruggebracht, liet ik het haar opnieuw lezen.  ‘Nu is het nog steeds prachtig, maar ook zo veel krachtiger dan eerst!’ zei ze goedkeurend. Verder lezen Prachtig, maar je moet de helft schrappen