Schrijfretraite: ja of nee?

De zoekterm ‘schrijfretraite’ levert tientallen hits op. Blijkbaar is het aanbod groot aan weekenden of weken waarin je op een doorgaans prachtige locatie in binnen- en buitenland onder begeleiding van een schrijfcoach en in gezelschap van andere schrijvers werkt aan je manuscript.

Vertel mij wat: een boek schrijven in de weinige vrije uren die een dag telt, is een behoorlijke opgave. Huisgenoten of -dieren hebben aandacht nodig, iemand komt een pakje bezorgen, je moet nog een klusje doen of een maaltijd voorbereiden. Voor je het weet is je concentratie weg, de ‘flow’ ver te zoeken en de zin om te schrijven verdwenen.

Lees verder “Schrijfretraite: ja of nee?”

In de krant

De Gelderlander deed een oproep: Gastschrijvers gezocht. Ik stuurde een van mijn columns in en vergat dat ik dat gedaan had. Op 30 oktober appte een collega me: ‘Je staat in de krant!’

Je kunt de column hier lezen. En je kunt een beoordeling achterlaten, als je wilt.

Reizen op papier

De afgelopen jaren ben ik overspoeld door te redigeren manuscripten. Van zelf schrijven kwam het daardoor nauwelijks. Maar al die verhalen van anderen inspireerden me enorm en toen er even geen opdrachten binnen kwamen, zag ik mijn kans schoon.

*
Lees verder “Reizen op papier”

Je hebt geen schrijfcoach nodig

Nee, als je woorden als vanzelf uit je pen rollen, je precies weet waarover je wilt schrijven, jij je keurig aan je deadlines houdt, je gedisciplineerd genoeg bent om (zeer) regelmatig te schrijven en nooit moeite hebt met de opbouw van je verhaal, dan heb jij geen schrijfcoach nodig.

Lees verder “Je hebt geen schrijfcoach nodig”

Want je weet nooit wie je tegenkomt

Voor vertrek sta ik in de gang besluiteloos naar mijn nieuwe, regenbestendige, turquoise jas te kijken. Koud wordt het tijdens de columnwandeling van vanochtend zeker niet, maar de lucht is grijs en er zou een bui kunnen vallen. En ach, het jasje staat zo leuk en aangezien je nooit weet wie je tegenkomt, besluit ik het toch maar aan te doen. Schoenen, dan. Kies ik voor de stevige wandelschoenen of voor de veel flatteuzere instappers? Je weet nooit wie … dus kies ik vandaag voor flatteus.

columnwandeling 19 juli_3

Lees verder “Want je weet nooit wie je tegenkomt”