Diepe zucht

De afgelopen paar dagen heb ik dikwijls een (extreem) diepe zucht geslaakt. Deze website ziet er nog steeds niet uit zoals ik zou willen. Gaandeweg ben ik verstrikt geraakt in gebruikersnamen, wachtwoorden en instellingen. Maar … voorlopig laat ik het even zo. Ik heb een mooie, nieuwe redactieopdracht ontvangen en die heeft voorrang. Tekstfontein.com komt dan later wel weer. (Nou ja, eigenlijk hoop ik stiekem dat over een poosje al het verhuisstof is gaan liggen en de site als vanzelf weer naar behoren werkt.)

Appelstaartje zoekt een stukje redacteur

Een stuk kan een deel van iets zijn of bijvoorbeeld een document, kunstwerk of tekst. Maar het verkleinwoord ervan wordt steeds vaker op een hoogst merkwaardige manier gebruikt. Zo lees ik in een personeelsadvertentie dat een sollicitant geacht wordt ‘een stukje creativiteit’ in te brengen en biedt een camping ‘een extra stukje natuurbeleving’ aan. Een van mijn potentiële klanten maakt het zo mogelijk nog bonter. Hij schrijft: ‘Ik heb net de laatste hand gelegd aan mijn 50.000 woorden tellende manuscript. En nu heb ik een stukje redacteur nodig. Wat zou dat kosten?’ Lees verder “Appelstaartje zoekt een stukje redacteur”

Tweehonderdachtendertig euro vijftig voor een plaatje

Samen met de dossierkosten komt het dan nog neer op € 238,50.

Het staat er echt, hoe vaak ik ook met mijn ogen knipper. En of ik maar wil betalen. En snel. Voordat men mij voor het gerecht sleept.

Lees verder “Tweehonderdachtendertig euro vijftig voor een plaatje”

Nederlands met een flinke scheut Vlaams

De (veelal debuterende) auteurs weten de weg naar mijn mailbox te vinden. Nu ik mijn werkzaamheden voor TekstFontein combineer met een baan in loondienst, kan ik lang niet elke redactie-aanvraag honoreren. Toch word ik soms zo gegrepen door de eerste bladzijden van een manuscript, dat ik niet kán weigeren. Zo ging het een maand geleden ook met een boek-in-wording van een Vlaamse schrijfster.

Lees verder “Nederlands met een flinke scheut Vlaams”

Tekst die blijft hangen

Het maakt niet uit of je een verhaal vertelt of iets ingewikkelds uit wilt leggen: een tekst moet blijven hangen. En bij voorkeur onmiddellijk; na één keer lezen dus.

In dit artikel zet ik wat tips op een rijtje die jouw tekst prettig(er) leesbaar maken, zodat ook jouw tekst … blijft hangen.  Lees verder “Tekst die blijft hangen”

Eekhoorntjespuree en gezouten pijnbomen

Zoals je ondertussen misschien weet, ben ik dol op geschreven taalblunders. Maar ook de gesproken versies ervan kunnen me enorm vermaken. Jaren geleden schreef ik daar een stukje over. Ik heb het stof eraf geblazen en publiceer het vandaag opnieuw. Omdat ik het te leuk vind om het in een stoffig TekstFonteinhoekje te laten liggen.

Lees verder “Eekhoorntjespuree en gezouten pijnbomen”

taaltip 14 – legitimatiebewijs of identiteitsbewijs?

En hij vroeg me om mijn legitimatiebewijs!

Een kennis die me regelmatig op taalfouten wijst, liet me verontwaardigd weten dat een notaris hem om zijn legitimatiebewijs had gevraagd. ‘Dat is fout. Een paspoort, rijbewijs of identiteitskaart noem je een identiteitsbewijs!’ liet hij erop volgen. Op het notariskantoor waar ik werk, gebruik ik het woord legitimatiebewijs dagelijks. Zou ik dan altijd het verkeerde woord gebruikt hebben? Ik besloot onmiddellijk uit te zoeken hoe het precies zit.

Lees verder “taaltip 14 – legitimatiebewijs of identiteitsbewijs?”