Aan het eind van 2020

Over mooie opdrachten en het gebrek aan avonturen en omhelzingen. En over het opwekken van wind, kleine grootouders, knoflook en een piek.

We zijn er bijna: aan het eind van 2020. Hoewel er ook veel moois gebeurde, zowel privé als zakelijk (meer prachtige opdrachten dan ooit, bijvoorbeeld) ben ik net zoals de meesten wel klaar met dit jaar. Ik verlang naar nieuwe avonturen, naar kunnen gaan waarheen ik wil zonder vrees (en zonder mondkapje), naar uit volle borst met anderen kunnen zingen. Maar het meest mis ik het onbezorgd bij elkaar kunnen zijn, de omhelzingen en de zoenen omdat je blij bent de ander te zien. Zou 2021 ons dat weer gaan brengen? Ik kan het alleen maar (hartstochtelijk) hopen.

Ik wens jou een jaar vol prachtige ontmoetingen, mooie avonturen en ontelbare omhelzingen.

Lees “Aan het eind van 2020” verder

Ruggespraak Onze Taal – november 2020

Over biljarten, bekbedden, defecte kinderen, uitslag en de kloosterorde van de kapucijnapen.

Na een paar intens ingewikkelde en spannende weken (waarover binnenkort meer op christienromp.nl) was ik toe aan goed nieuws en weer kunnen lachen. Precies op tijd viel de novembereditie van Onze Taal op de mat. Zoals gebruikelijk heb ik een selectie gemaakt van de leukste taalmissers uit de rubriek ‘Ruggespraak’. En zoals altijd deel ik ze hier met jou. Veel plezier en een goed weekend gewenst.

Je mag het hopen. Wat is een biljartcafé zonder?

Website Omroep Gelderland
Lees “Ruggespraak Onze Taal – november 2020” verder